Afgelopen zondag was een machtig mooie een sneak, ‘A Single Man’, van Tom Ford, naar ik begrijp een zeer succesvolle modeontwerper die een film heeft gemaakt. Met die kennis(achteraf) begrijp ik wel dat er met de aankleding in de film niets mis is. Stuk speelt in 1962 en weer alle details lijken te kloppen. Film is ook geschoten in bijzondere kleuren. Het verhaal is mooi gelaagd. De hoofdpersoon verliest zijn partner en rouwt daarom, maar omdat het een homoseksuele relatie betrof in die tijd zijn er nog allemaal zijspoortjes en nuances die meespelen. Ondanks de verdrietige rode draad, is het zeker geen sombere film, maar eerder een film over de kleine dingen die er toe doen in het leven. Zoiets.
Alleen het einde van de film was een tikje onbevredigend. Kreeg de indruk dat er vooral een ‘echt’ einde in moest terwijl dit volgens mij voor het verhaal niet nodig is.
Verder: een absolute aanrader.
Naar een boek met dezelfde titel van Christopher Isherwood, een voor mij onbekende auteur.
Met Colin Firth en Julianne Moore.
Los Angeles, 1962. George heeft moeite zijn leven weer op de rails te krijgen na de dood van zijn partner. De jonge Kenny is een student van George die worstelt met zijn identiteit. Hij bemerkt in George een gelijkgestemde en achtervolgt hem.
Post a Comment