‘Letters from Iwo Jima‘ is het tweede deel in een tweeluik van regisseur Clint Eastwood. Deel een ‘Flags of Our Fathers‘, heb ik helaas nog niet gezien, die draaide erg kort in de bioscoop. Als ‘Flags of Our Fathers‘ net zo fraai is als ‘Letters from Iwo Jima‘ dan zijn deze films volkomen onterecht weinig bekeken. Ik zag deze film nota bene alleen in een vrij grote zaal in Delft! Misschien komt dat omdat het onderwerp iets verder van ons als Europeanen staat, het gaat namelijk om de oorlog in de Pacific ten tijde van WO-II. Dit deel is volledige Japans gesproken, het eerdere deel bekeek de gebeurtenissen vanuit een Amerikaans standpunt.
Goed, de film, is geschoten in mooi vale kleuren. Het verhaal is begint met een aan archeologen die op het eiland Iwo Jima een doos met brieven vinden. Met een tijdssprong gaat de film dan terug naar de periode waarin de brieven zijn geschreven. En dat is ten tijde van de slag om Iwo Jima. Een klein, maar
strategisch eiland met vliegveld waarvan de Amerikanen het vasteland van Japan willen gaan bombarderen. De film volgt de Japanse strijdkrachten, die deels onwetend zijn, en deels weten dat het eigenlijk een verloren strijd is en waarschijnlijk niemand dit zal overleven.
De film is rauw, en soms misschien wat sentimenteel. Het geweld is hard en realistisch. Het duurde even, maar ik werd het verhaal wel ingezogen. Er is een moment dat de Japanners een brief op het lichaam vinden van een dode Amerikaanse soldaat. Een Japanse soldaat die het Engels machtig is leest deze voor. De brief blijkt afkomstig te zijn van de moeder van de dode soldaat, vol gewone praatjes en aan het eind een wens dat hij behouden thuis zal komen. Een tranentrekker, althans voor mij.
Zoals alle moderne oorlogsfilms is dit eigenlijk een anti-oorlogs film. De partijen zijn in deze film niet duidelijk verdeeld in goed en kwaad, maar bestaan vooral uit mensen die deze ellende willen overleven, en (deels)tegen hun zin meegesleept zijn in de gebeurtenissen. Aanrader, gaat dat zien.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog in 1945 was Iwo Jima gedurende twee maanden het toneel van bloederige gevechten tussen Japanse en Amerikaanse soldaten. Generaal Tadamichi Kuribayashi vocht gedurende 40 dagen voor zijn Japan tegen de Amerikaanse troepen. Al snel komen de generaal en zijn troepen erachter dat ze aan een zelfmoordmissie bezig zijn.
Post a Comment