‘Cruciale beslissingen’, de memoires van George W. Bush. Niet de meest populaire president van de VS. Mijn eerste autobiografie van een president. Wat valt er over te zeggen. Het leest als een trein. Ik heb het in nog geen 2 weken uitgelezen, voor mijn doen erg snel. Het boek is makkelijk leesbaar. George W. komt over als een ontzettend aardige vent. Daarnaast waren gebeurtenissen tijdens zijn presidentschap opzienbarend en de gevolgen van de beslissingen toen genomen merken we nu nog. Boeiend dus.
Op de achterflap staat:
“My goal is to bring the reader inside the Oval Office for the most consequential moments of my personal and political life.”
Da’s gelukt. Er staan zat anekdotes is waar ik van opkeek.
Tijden de aanvallen op de Twin Towers kon de president, die voor de veiligheid werd rondgevlogen in zijn presidentiële vliegtuig, het nieuws niet goed volgen. Er was bijvoorbeeld geen mogelijkheid beelden via satelliettelevisie te kijken aan boord. Niet bepaald ‘24‘.
Kroonprins Abdullah van Saudi Arabie bezoekt Bush op zijn ranch. Geïrriteerd door uitspraken van Bush over Israël en Palestina wil de prins vertrekken. Tot hij een kalkoen ziet lopen -een goed teken- en besluit te blijven. Bizar!
Ook opvallend: een nogal belangrijke gebeurtenis tijdens zijn presidentschap, misbruik in de Abu Ghraib gevangenis, beslaat slechts een pagina. Je krijgt niet echt het gevoel dat deze president zich erg verantwoordelijk voelt voor de gebeurtenissen. Het onderwerp stamcelonderzoek(waar hij met terugwerkende kracht in ieder geval minder ongelijk mee krijgt dan ik ‘m toen gaf) krijgt veel meer pagina’s.
Voor een gedegen, lange maar ook wat zure bespreking, zie de New Yorker.
