Icoon

Seflie van mijn girlie


Gevonden tussen de digitiale zooi van dochterlief. Soms heb je van die momenten .. zo tof ;-)

Selfie

Facebook pagina statistiek voor een schoolpagina


Op 23 augustus 2011 heb ik een ‘Facebook Page’ aangemaakt voor de school van mijn dochter, de Bras. De bedoeling van die pagina was te zien of zoiets kon funcioneren als gemeenschapspagina. Beperkt natuurlijk, want alleen met mensen die op Facebook zitten. Maar als expiriment wel aardig, de faciliteiten van Facebook veronderstel ik zijn wel oke, en domweg veel mensen hebben daar een account. Het werkt ook goed, ik beheer ‘m met een moeder van school.

Hier een kort verslag van wat mij opviel tot nu toe.

Eerst wat stats. Het duurde even voor de likes op gang kwamen. Op de eerste dag was er 1 like, maar dat was ik vast zelf. De volgende like kwam pas 10 juli in 2012 Er was een feest voor nodig, en de opening van een feestjaar, maar toen zaten we op 51 likes. Je hebt 30 likes nodig om toegang te krijgen tot je statistieken en wat extra opties.

De verdeling man-vrouw over de afgelopen 89 dagen(beperking van facebook zelf) met ‘likes’.

Het merendeel van het bezoek komt dus van vrouwen. Zitten vrouwen meer op Facebook? Of -omdat het een pagina over school is- zijn vrouwen meer betrokken? Geen idee. Bij het kopje ‘Praten hierover’ stijgt het percentage vrouw naar 85,1%. De volgende statistiek(bereik) suggereert het eerste(als ik ‘m goed lees). Ik lees deze statistiek als de mensen die je via je likes hebt bereikt. Dus de contacten van de mensen die je ‘liken’. Daar zou ik verwachten dat het % mannen stijgt. En dat is dus niet zo

Begrijp ik hieruit dat de likers(raar woord) vooral vrouwen als contact hebben? Of gaan deze statistiek weer over mensen die specifiek reageren op het herdelen van een pagina? Updates volgen nog als mijn begript stijgt ;-)

Stephen King - 22-11-1963


Deze keer een boek als audioboek geluisterd. ‘22-11-1963’ van Stephen King. Handig voor onderweg, zo’n audiobook. Weer een aardig verhaal van Stephen King

2012, stats & the quantified self


Wat statistieken over 2012. Triviaal, maar ook zó leuk.

Eerst de muziek. Gegevens komen van last.fm

Eerste nummer van 2012 was London Calling van The Clash. In totaal heb ik 18.425 nummers geluisterd, net iets meer dan 50 nummers per dag. Sinds ik radio Paradise heb ontdekt zakt dat gemiddelde iets, want dat is radio die te pruimen is(maar helaas niet scrobbled naar last.fm)!

De artiesten waar ik heb meest naar heb geluisterd zijn:

  • Tom Waits, 230 keer afgespeeld
  • Tunng, 178 keer
  • Jason Mraz, 164 keer

In 2012 hoorde ik een oud album van Waits, ‘Nighthawks at the Diner’. Kwam erop via de afspeellijst, ‘Songs for cooking‘ op die sharemyplaylist.com staat, een perfecte site voor wat serendipiteit met muziek. Op die lijst stond het nummer ‘Eggs and sausage’, dat nummer bleef hangen, en via het nummer kwam ik op ‘t album. Nieuw voor mij, maar stokoud dus.

De top 3 nummers

  • Tom Waits – Eggs and Sausage
  • PSY – Gangnam Style
  • Pat Metheny – Don’t Know Why

Nummer 2 moet ik op conto van mijn gezin schrijven, een Spotify abonnement is een gezins abonnement ;-) (niks mis met dat nummer trouwens, ik zou het alleen nooit luisteren)

Op deze site, http://lastgraph3.aeracode.org/, kun je prachtige visualisaties van je luistergedrag maken, zoals onderstaande.

[Schermafdruk van 2012-12-31 15:59:59]

Hardlopen

Kilometers en minuten komen natuurlijk van Runkeeper.

Dit jaar heb ik 846.9 kilometer hard gelopen. Daar heb ik 75 uur 55 minuten en 35 seconden over gedaan. De kosten: een totaal van 81.771 calorieën. Da’s aardig, maar stukken minder dan in 2011, toen liep ik 988 kilometer. De laatste 3 maanden heb ik een soort loopdipje.

[Schermafdruk van 2012-12-31 15:48:52]

Slapen

Hier moet ik wat extrapoleren, want ik heb maar datapunten voor een half jaar. En ik meet alleen als ik ook een wekker zet, niet in de weekenden dus. Daar rekening mee houdend kan ik wel wat conclusies trekken.

Gemiddeld slaap ik 8 uur en 11 minuten. Langer dan ik dacht. Het gekke is dat ik mijn slaap beter beoordeel als ik later naar bed ga en dus korter slaap. Optimale moment om te gaan slapen is 0:05. Gemiddeld beoordeel ik mijn slaap met een 3,2(op een schaal van 5). Dat vind ik weer aan de lage kant. In totaal sliep ik in 2012 ongeveer 2.960 uur.

Gegevens komen uit een telefoon app, Sleep as Android ;-) Mooie app, zeker de paar euro waard.

[1356969528551]

Eten

Weer een extrapolatie, ik heb geen gegevens van een geheel jaar. Calorieën komen uit Foodzy.

Lastig hier statistiek uit te halen. Gemiddeld eet ik 14 ‘dingen’ per dag, en dat zijn dan(ook weer gemiddeld) 2095 calorieën. Aan het begin van het jaar iets meer dan aan het eind, want ik woog 89 kilo op 1 januari, en nu 87. Het echte gemiddelde zal ook wel hoger zijn, want het is best lastig alles bij te houden wat je eet. Bovendien eet ik bewuster als ik meet, da’s bij mee dan ook meestal minder.

[Schermafdruk op 2012-12-31 17:16:20]

Zoals ik al zei, het doet er allemaal niet toe, maar leuk is het wel, die eindstaatjes ;-)

Verder: een mooi 2013 iedereen!

IDFA VPRO review 2012


Traditie! Elke jaar pakken we een dagje IDFA, bij voorkeur een pre,- of reviewdag. En soms blog ik er over ;-) En dit zijn de titels die we dit jaar zagen.

First cousin, once removed

Mooie menselijke docu. Prijswinnaar begreep ik. Dichter met Alzheimer weet het nog mooi te zeggen. Slim zijn en nadenken over het leven maakt niet altijd dat je een aardig mens wordt. De hoofdpersoon heeft slecht contact met zijn kinderen die hun vader een tikje te wreed in de opvoeding vonden. Wist altijd ‘n zwakker plek te vinden. Desondanks: mooi mens. De titel leek mij iets poëtisch, blijkt het mijn slechte engels te zijn, ‘first cousin, once removed’ = achterneef.. Een achterneef(waar de hoofdpersoon wel een goed contact mee heeft) is maker van deze documentaire.

Filmmaker Alan Berliner schetst een intiem portret van zijn achterneef, vriend en voormalige mentor Edwin Honig tijdens diens laatste levensjaren, die getekend zijn door Alzheimer. Honig, die ooit een vooraanstaand en bekroond dichter, vertaler, literatuurcriticus en universitair docent was, heeft in de laatste fase van zijn ziekte samen met zijn geheugen ook de relatie met zijn eigen verleden, zijn familie en zijn persoonlijke identiteit goeddeels verloren.

The gatekeepers

Dit is het type documentaire waar ik liefhebber van ben. Recente geschiedenis, pratende hoofde aangevuld met beelden. De zes geïnterviewden praten over hun kijk op de strijd tegen de terreur. Wat opvalt: deze hoofden van de geheime dienst van Israël hebben/schetsen een beeld van de gang van zaken met meer realiteitsbesef dan ik ooit bemerk bij een politicus(voor zover ik dat volg). Geen wensdenken. Geen raar vijandbeeld. Wel hard(men geeft toe domweg gevangen te hebben laten doodslaan). Maar met deze mensen kom je sneller tot een oplossing dan met de besturende kaste, denk ik. Aanrader!

Zes voormalige hoofden van de Israëlische binnenlandse veiligheidsdienst Shin Bet voor het eerst een boekje open over de war on terror zoals ze die van binnenuit kennen.

Mercy, mercy

Prachtige documentaire, maar gekmakend. Bij deze adoptie gaat werkelijk alles mis. Dit is geen reclame voor adoptie. Ik vraag mij af in hoeverre dit echt een echt beeld geeft van de mensen in dit drama, of dat de maker een aversie tegen adoptie heeft en vooral een boodschap wil brengen. Als dit staat voor de gemiddelde adoptie is dan mag men wat mij betreft nu stoppen met zakendoen met dit soort landen. Je vreet je soms op tijdens het kijken, mens doen eens normaal! Je vraagt je ook af hoe de maker van deze documentaire zichzelf heeft weten in te houden om niet in te grijpen in de ellende. Ik zou dat zeker doen(en geen mooie wrange docu hebben).

For many childless parents adoption is a win/win situation. Unfortunate orphans are provided with parents and the childless are blessed with children. But behind the dream lies another reality.

The queen of Versailles

Start als een maf inkijkje in het leven van steenrijke mensen(alles klopt), maar loopt anders door de crisis die toeslaat. Grappige docu, lachen en een goed gevoel, want die rijke taart met opblaastieten blijkt een aardig warm mens. Met een koopverslaving, dat wel. Ook wel een leuke twist.

Een grijzende man, een rondborstige blondine en protserig meubilair: vertrouwde beelden in de talloze real life soaps over de allerrijksten.

Searchting for Sugar Man

Ook een fijne documentaire. Je krijgt het gevoel dat het verhaal wel een beetje dramatisch en niet chronologisch wordt gebracht om een dik verhaal te brengen, maar soit, leuk is het. De tijden zijn duidelijk anders, nu staat Sugar Man gewoon op Spotify. Mooie muziek.

Ooit gehoord van de Amerikaanse singer-songwriter Rodriguez? De kans dat u deze vraag bevestigend beantwoordt, is nihil – tenzij u in de jaren zeventig of tachtig in Zuid-Afrika verbleef. Daar was Rodriguez namelijk wereldberoemd. De progressieve klasse kwam door zijn maatschappijkritische songs voor het eerst in aanraking met het begrip ‘anti-establishment’ en zijn muziek leverde de soundtrack voor de protestgeneratie. Hoewel er naar schatting een half miljoen van zijn platen werden verkocht in het door boycots geïsoleerde land, bleef Rodriguez zelf een mysterie. Hoewel hij nu wordt beschouwd als een van de grootste talenten van zijn generatie, eindigde hij zijn muziekcarrière als een miskend artiest – zonder een flauw vermoeden van de omvang van zijn populariteit in een heel ander deel van de wereld. Vijfentwintig jaar na dato besluiten een platenhandelaar en een muziekjournalist de raadsels rondom deze tragische held te ontrafelen. De reconstructie van deze zoektocht laat zich bekijken als een spannende detective, die je van de ene verbazing in de andere doet vallen.

Wrong time, wrong place

Niet gekeken wegens te laat, te moe en te sombere afsluiter.

Onderzoek naar de rol van toeval in ons ogenschijnlijk maakbare bestaan. Het drama in Noorwegen, aangericht door Anders Behring Breivik, veranderde voorgoed de levens van nabestaanden en overlevenden uit verschillende landen. Zij vertellen hun persoonlijke ervaringen en de toevalligheden die daaraan voorafgingen.

Nummer 2, ‘The gatekeepers’ was mijn favoriet. Niet de mooiste misschien. Niet de meeste emotie opwekkende documentaire. Maar voor mij een winnaar want ik vreet alles dat over contemporaine geschiedenis gaat.

George R. R. Martin - A Storm of Swords


Uitgelezen, ‘A Storm of Swords’, deel 3 uit de serie A Song of Ice and Fire, bekend van de verrekijk als Game of Thrones.

Deel 1 zag ik op televisie. Erg mooi, maar het leek mij echt een serie om te lezen. Dus deel 1 herlezen op vakantie, en direct door gegaan in ‘A Clash of Kings’. Allebei de boeken in een ruk uitgelezen. Daarna door in ‘A Storm of Swords’. De uiteindelijke serie moet 7 delen worden, deze 3 boeken sluiten een groter deel van het verhaal af. Het volgende boek schijnt een ‘tussenboek’ te zijn, om karakters die een rol gaan spelen de kans te geven op de groeien. Ik las er al mindere recensies over. Onvoorstelbaar, dat schrijfwerk, wat een organisatie om al die lijnen kloppend te houden. Zou het volgende deel dus wellicht was saai zijn, deze 3 delen zijn dat zeker niet. Nooit gedacht dat ik een ‘magische’ serie als deze tof zou vinden(ben écht meer een liefhebber van hard scifi), maar het is zo. Bizar veel karakters waar je de weg wel eens in kwijt raakt, maar als je begint met lezen stop je niet meer.

Ik ben in ieder geval direct begonnen in ‘A Feast For Crows’ ;-)

Het shutter(camera) geluid op de Sony Xperia S van T-mobile uitzetten


Over mijn Sony Xperia S telefoon met Android ICS ben ik dik tevreden. Er was alleen een ontzettend irritant ding: het ‘piepje’ dat je hoort als de autofocus ‘goed’ is. En het geluid als je uiteindelijk een foto maakt. Een hard en lelijk geluid. En op mijn versie van de telefoon waren de opties om die geluiden uit te zetten niet zichtbaar. Waar het aan lag? Geen idee. Dat hadden ze in de T-mobile winkel ook niet. Na wat googelen ben ik er zelf uitgekomen. Het is geen reclame voor het systeem of de telefoon dat je door zoveel hoepels moet springen om zoiets eenvoudigs te bewerkstelligen(maar er zijn dus versies waar het gewoon een instelling is).

Let op: denk goed na wat je doet, want niet alles hoeft natuurlijk voor elke telefoon hetzelfde te zijn. Ik zet de stappen op een rij, als je delen ervan niet snapt moet je deze exercitie misschien sowieso niet uitvoeren.

  • Root je telefoon. Daar zijn links genoeg van te vinden. Alleen rooten is genoeg, niets meer.
  • Installeer Dropbear ssh(te vinden in de app markt, gratis en werking spreekt voor zich
  • Login op je telefoon met een ssh client
  • Ga naar de correcte folder cd /system/media/audio/camera/common
  • /system is readonly. Remount de telefoon mount -o rw,remount /system
  • Hernoem de file voor het autofocus geluid mv af_success.m4a af_success.m4a.old
  • cd ../sound1
  • Daar staat het gehate camera geluidje: mv shutter.m4a shutter.m4a.old

En klaar ben je.

Wel nog even /system readonly aankoppelen(belangrijk!): mount -o remount,ro /system

Mogelijk staan de files in iets andere folders, hebben ze iets andere namen, maar /system/media/audio/camera/ is je startpunt.

Update: Je kunt natuurlijk ook op je telefoon zelf met een filesystem browser of shell dit soort zaken doen, maar ik vind een toetsenbord toch wat prettiger, vandaar de keuze het vanaf de computer te doen.

Gravenstraat, Den Haag


Voorlopig schakel ik over op zwart-wit. Gewoon zin in. En ik ga deze herfst weer veel foto’s maken. En op Flickr zetten.

Gravenstraat, Den Haag

L. Frank Baum - De Tovenaar van Oz


Dit is een heruitgave van het bekende kinderboek. Mijn vooral bekend van de versie met Diana Ross, die ik zag als kind en erg veel indruk maakte.

Nu heb ik dus deze heruitgave _voor_gelezen. Het verhaal is bekend. Een meisje, hondje, blikken houthakker, laffe leeuw en vogelverschrikker gaan op reis door het land van Oz, over de gele bakstenen weg, om elk hun wensen vervult te krijgen. De leeuw wil niet laf zijn, de vogelverschrikker verstand, de houthakker een hart. En het meisje wil vooral terug naar huis. Dit is een geïllustreerde heruitgave. De illustraties zijn van een bekende(?) illustrator, Lisbeth Zwerger. Maar, en dat vind ik écht maf, het verhaal is aangepast in dienst van die illustraties. De smaragden stad, die in het oorspronkelijke verhaal helemaal groen is, is in deze versie alleen maar groen groen omdat de hoofdrolspeler worden gedwongen een bril met groene glazen te dragen! En weg is de noodzaak de hele stad groen te tekenen. Bizar maar waar. Mijn advies, kijk even verder naar de oorspronkelijke versie. Leuke plaatjes, maar zo’n vreemde actie. En zonder plaatjes is het verhaaltje ook prima te pruimen.

De tovenaar van Oz

Veiligheid


In de stukken die ik(online) las de afgelopen tijd viel het thema (on)veiligheid nogal op. Het begon met het verhaal over de ‘Epic Hacking’ van tech auteur Mat Honan. Een tamelijk schokkend verhaal. Er stond nog meer over op Wired.

Het is(zeker op Wired) een lang verhaal, maar de moeite waard om te begrijpen hoe heftig de impact kan zijn van zo’n ‘hack’. Hack tussen ‘’ omdat in dit geval geen technische skills nodig waren voor de aanvaller. Wat gezond verstand en durf was genoeg. De auteur verloor op eenvoudige wijze alle gegevens op zijn laptop, telefoon en ipad. Onherstelbaar. Een ramp lijkt mij. Nu heb ik mijn eieren niet allemaal in 1 mandje zoals bovenstaande persoon(alles via Apple/iCloud), maar veel van de zaken die ik waardevol vind staan ook online. Het zou een kleine ramp zijn als iemand die zou definitief zou verwijderen.

Nog een lang stuk lezen, maar ook weer de moeite waard, ‘n stuk op Ars Technica(via Roel). Hierin wordt beschreven waarom het zoveel eenvoudiger is in deze tijd om wachtwoorden te ‘kraken’. Dat heeft te maken met grotere rekenkracht(naar verhoudiding tov vroeger) die beschikbaar is voor aanvallers. Maar ook sites die gekraakt worden waarvan men de wachtwoorden gebruikt bij het kraken van weer andere sites. En het hergebruik van wachtwoorden dus. Dat kan grote gevolgen hebben.

Als laatste nog een stuk over digitiale veiligheid thuis, hoe eenvoudig is het toegang te krijgen tot je thuisnetwerk? Valt wel mee, als je een goed wachtwoord gebruikt gelukkig.

Aangezien steeds meer relevante data online staan maakt dit mij toch wel onrustig.

Moraal van het verhaal?

  • Gebruik geen betekenisvolle woorden als wachtwoord

  • Let op met hergebruik van wachtwoorden

  • Het is de moeite waard te controleren wat de gevolgen zijn van de kraak van een online dienst. Heeft men dan direct toegang tot veel meer andere diensten?

Mijn maatregelen?

  • Gebruik een tool als Keepass om je wachtwoorden in op te slaan. Dat geeft je de optie meer ingewikkelde wachtwoorden te gebruiken. Keepass is vast niet de beste, maar er is veel software voor, ook apps voor Android en Apple telefoons.
  • Gebruik waar mogelijk two step verification. Da’s meer werk(je gebruikt naast je wachtwoord dan een tijdelijk token), maar veel veiliger. Oa in Gmail en Dropbox te gebruiken.
  • Gebruik eens in de zoveel tijd http://mypermissions.org/ om een na te lopen wie je ook alweer welke permissie hebt gegeven voor welke site. Kan zeker de eerste keer wel een eye-opener zijn.

Ik ben by far geen expert op dit gebied, maar ook als normaal mens is het best de moeite waard je eens te verdiepen in dit onderwerp.

Moleskine Concept Diagram 1