Icoon

Data verzamelen met je Nest thermostaat


Via de heer Kees als tip gekregen, een scriptje om data te dumpen van je Nest thermostaat. Of preciezer: te dumpen uit de data verzameld door je Nest. Naast de gegevens die je in de reguliere app ziet meet het ding nog wel meer. En behalve de informatie van eigen sensoren kun je ook andere gegevens opvragen, zoals de temperatuur en luchtvochtigheid van de omgeving buiten. Leuk klus en ook zinvol: ik vind de standaard rapportage mails die je van Nest krijgt niet erg bijzonder.

De voorbeelden waren duidelijk, er draaien hier al meerdere’s Pi’s. Op de code die ter beschikking werd gesteld heb ik wat kleine aanpassing gedaan gedaan.
De gegevens sla ik niet op een MySQL maar een SQLlite database. Want kleiner en doet precies hetzelfde, in ieder geval voor dit doel.
En in de Nederlandse context werkte het opvragen van het weer niet: de API vraagt het weer op adhv de postcode die je in je Nest hebt opgegeven. Helaas lijken die Nederlandse postcode niet bekend.

In het voorbeeld script zat de “weer” call in deze aanroep.

$locations = $nest->getUserLocations();

Heb ‘m eruit gehaald en los aangeroepen:

$weather = $nest->getWeather($runLoc);

Dit werkt:

https://home.nest.com/api/0.1/weather/forecast/hague

Dit niet

https://home.nest.com/api/0.1/weather/forecast/2416DF

Er is nog wel wat te doen.

  • De nest API wil ik doorgronden, dit is maar wat zoeken en vervangen. Geen idee wat er nog mee mogelijk is.
  • Er zit nog iets vreemd in de lib, de time_to_target geeft soms een array ipv een waarde terug.
  • Data verzamelen is aardig, maar er moeten natuulijk toffe grafiekjes van gemaakt worden!

Radio Paradise playlist


Een van die aardige dingen op Spotify, je maakt een afspeellijst, en na verloop van tijd druppelen er steeds meer mensen binnen die ik niet ken, die mij niet volgen, maar die allemaal die afspeellijst beginnen te volgen. Zou ‘ie ergens worden gedeeld?

Radio Paradise is trouwens een puike internet radiozender. Ze zijn naar eigen zeggen “eclectic”, maar dan wel binnen het serieuze genre imho. Toch echt een aanrader. En deze afspeeltijst zijn +/1 1000 nummers die in de afspeelijsten voorkomen. Regelmatig haal ik er wat nummers uit en voeg er wat toe.

Radio Paradise is a blend of many styles and genres of music, carefully selected and mixed by two real human beings. You’ll hear modern and classic rock, world music, electronica, even a bit of classical and jazz. What you won’t hear are random computer-generated playlists or mind-numbing commercials.

Herstart website


Soms lijkt het wel alsof het web alleen nog maar bestaat uit sociale websites en slechts mobiel telt. Dus leek het mij een mooi moment om deze losstaande totaal niet sociale website die mobiel niet goed rendert eens nieuw leven in te blazen, zonder comments ;-) (voorlopig nog, mobiel en comments).

De vorige versie van deze site was gemaakt met wordpress. Mooi systeem, eenvoudig op te zetten, mooie templates voor, maar ik was het zat. Verplichte updates, vage plugins, onbekende code, het voelde gewoon aan teveel. Geen gevoel van controle. Toen ik een tijdje geen updates had gedaan werd mijn site zelfs door een kleuter gedefaced.

Wat wilde ik?

  • In mijn eigen editor(Sublime, Textmate) kunnen werken
  • Versiebeheer in git kunnen doen(en per bericht naar de mutaties linken op github)
  • Volledige controle over alle uithoeken van de site hebben
  • Wilde weer eens iets nieuws doen & leren
  • Sowieso moest de hele site op Github staan(gelukt!)
  • Er moest eenvoudige een prettige workflow mee te realiseren zijn

Na wat wikken en wegen besloten om over te stappen op statische pagina’s. Lokaal aangemaakt en daarna overgezet naar de webserver. Na wat zoeken vond ik een systeem dat wel leek te hebben wat ik zocht, Wintersmith. Javascript(wilde ik graag), templates(jade), berichten maken in Markdown(handig en eenvoudig) en redelijk wat goeie info over te vinden.

Stap 1 was het overzetten van de oude postjes. Die wilde ik niet kwijt. Alle informatie staat met wordpres in een database, het proces was als volgt.

  • Exporteren oude berichtjes(standaard optie in Wordpress)
  • Exportbestand omzetten naar losse postjes in het nieuwe formaat, Markdown

Deze stap was eenvoudig, andere mensen hadden het denkwerk al gedaan. Helemaal foutloos ging het niet, ik moest nog wat aanpassingen doen, maar dat was niet erg, wilde toch alle berichtjes nog eens reviewen.

Volgende stap was het in elkaar draaien van de website. Paar dingen moesten erin.

  • Taggen van berichten
  • Een projecten deel, waar ik een onderwerp met subpagina’s kon maken. En gerelateerde berichten toevoegen

Verder had ik geen strakke ideeen over de vormgeving. Sterker nog: ik wil juist doorlopend spelen met de layout, wijzigingen aanbrengen en dan hopelijk merken dat het verbeteringen zijn. Is leuk.

Heb ik al wat nadelen gevonden? Ja, soort van(volgens mij zit er niets bij dat niet op te lossen is en dus hoort alles eigenlijk op de todo lijst).

  • Relatieve paden in een bericht zijn op zich handig, maar geven gedoe in nieuwsbrieven en rss feeds. Een manier om tijdens het genereren specifiek doelpad te gebruiken heb ik nog niet gevonden. Maar volgens mij moet dat wel op te lossen zijn.
  • Node(wat daar draait Wintersmith op) op je filesystem debuggen is heel iets anders dan javascript in de browser debuggen.
  • Tenzij je allemaal externe javascript wilt laden zijn comments lastig. Maar reacties kreeg ik toch zelden, dus dit is voor mij een minor issue.
  • Met Markdown kun je geen attributen meegeven aan plaatjes, dat zou soms toch wel handig zijn. De fix is HTML gebruiken omdat HTML in Markdown ook gewoon werkt, maar dat is natuurlijk niet echt een oplossing.

Er is ook nog veel te doen!

  • Veel code opschonen en verbeteren.
  • De layout moet veel beter ..
  • Naast de RSS feed wil ik een nieuwsbrief op basis van die feed maken
  • Een beetje sociaal ben ik nog wel, ik speel met de opties om te synchroniseren naar een Facebook pagina(werkadres)
  • Het build proces moet beter. Concepter moeten niet meegaan met een build om wat andere wijzigingen over te zetten. Nu gebruik ik wat bash scripts, dat kan vast beter

Ik zal deze post nog vaak bijwerken.

Interstellar


Denk dat dit wel de beste film is die ik in 2014 zag. Interstellar van Christopher Nolan(Memento, Inception, The Dark Knight). Erg toffe film.

De wetenschap in de film wordt realistisch in beeld gebracht en gebaseerd op onderzoek. Zoiets als 2001, een van mijn favoriete films. De beelden uit de film zijn prachtig(die aankomst bij Saturnus..). De concepten(eigenschap van goeie science fiction) zijn echte mindfucks. Spoiler: de reizers komen op een planeet in de buurt van een zwart gat waar de tijd zo verstoort is dat een uur op die planeet gelijk staat aan jaren op aarde. Geen prettig idee als je nog geliefden heb rondlopen op aarde. De AI’s in de film hebben een instelbare humor en eerlijkheidsfactor! Prachtig.

Niet alles is jolijt. Het verhaal van de verhouding van een vader en dochter komt niet helemaal uit de verf, alleen het moment dat de vader zijn inmiddels volwassen(want verstoring van de tijd) dochter weer ziet vond ik wel aangrijpend.

Toch een ontzettende aanrader. En een film die je in de bioscoop moet zien. Ik zag met vriend Robert in Pathe Buitenhof.

In de toekomst zijn regeringen en economieën over de hele wereld ingestort. Voedsel is schaars, NASA bestaat niet meer en de 20ste eeuw is de grote schuldige. Wanneer een mysterieus wormgat in de ruimtetijd opengaat is het aan een groep overblijvende onderzoekers van NASA om op verkenning te gaan en de mensheid hoop te bieden.

Selfie van mijn girlie


Gevonden tussen de digitiale zooi van dochterlief. Soms heb je van die momenten .. zo tof ;-)

Facebook pagina statistiek voor een schoolpagina


Op 23 augustus 2011 heb ik een ‘Facebook Page’ aangemaakt voor de school van mijn dochter, de Bras. De bedoeling van die pagina was te zien of zoiets kon funcioneren als gemeenschapspagina. Beperkt natuurlijk, want alleen met mensen die op Facebook zitten. Maar als expiriment wel aardig, de faciliteiten van Facebook veronderstel ik zijn wel oke, en domweg veel mensen hebben daar een account. Het werkt ook goed, ik beheer ‘m met een moeder van school.

Hier een kort verslag van wat mij opviel tot nu toe.

Eerst wat stats. Het duurde even voor de likes op gang kwamen. Op de eerste dag was er 1 like, maar dat was ik vast zelf. De volgende like kwam pas 10 juli in 2012 Er was een feest voor nodig, en de opening van een feestjaar, maar toen zaten we op 51 likes. Je hebt 30 likes nodig om toegang te krijgen tot je statistieken en wat extra opties.

De verdeling man-vrouw over de afgelopen 89 dagen(beperking van facebook zelf) met ‘likes’.

Het merendeel van het bezoek komt dus van vrouwen. Zitten vrouwen meer op Facebook? Of -omdat het een pagina over school is- zijn vrouwen meer betrokken? Geen idee. Bij het kopje ‘Praten hierover’ stijgt het percentage vrouw naar 85,1%. De volgende statistiek(bereik) suggereert het eerste(als ik ‘m goed lees). Ik lees deze statistiek als de mensen die je via je likes hebt bereikt. Dus de contacten van de mensen die je ‘liken’. Daar zou ik verwachten dat het % mannen stijgt. En dat is dus niet zo

Begrijp ik hieruit dat de likers(raar woord) vooral vrouwen als contact hebben? Of gaan deze statistiek weer over mensen die specifiek reageren op het herdelen van een pagina? Updates volgen nog als mijn begript stijgt ;-)

Stephen King - 22-11-1963


Deze keer een boek als audioboek geluisterd. ‘22-11-1963’ van Stephen King. Handig voor onderweg, zo’n audiobook. Weer een aardig verhaal van Stephen King

22-11-1963, de dag dat John F. Kennedy werd vermoord en de wereld voorgoed veranderde… wat als die dag voorkomen had kunnen worden? Jake Epping, leraar in een middelgrote stad in New England, krijgt onverwacht die kans: hij ontdekt een doorgang naar 1958 in zijn favoriete hamburgertent. Hij aarzelt niet en reist naar het verleden.

2012, stats & the quantified self


Wat statistieken over 2012. Triviaal, maar ook zó leuk.

Eerst de muziek. Gegevens komen van last.fm

Eerste nummer van 2012 was London Calling van The Clash. In totaal heb ik 18.425 nummers geluisterd, net iets meer dan 50 nummers per dag. Sinds ik radio Paradise heb ontdekt zakt dat gemiddelde iets, want dat is radio die te pruimen is(maar helaas niet scrobbled naar last.fm)!

De artiesten waar ik heb meest naar heb geluisterd zijn:

  • Tom Waits, 230 keer afgespeeld
  • Tunng, 178 keer
  • Jason Mraz, 164 keer

In 2012 hoorde ik een oud album van Waits, ‘Nighthawks at the Diner’. Kwam erop via de afspeellijst, ‘Songs for cooking‘ op die sharemyplaylist.com staat, een perfecte site voor wat serendipiteit met muziek. Op die lijst stond het nummer ‘Eggs and sausage’, dat nummer bleef hangen, en via het nummer kwam ik op ‘t album. Nieuw voor mij, maar stokoud dus.

De top 3 nummers

  • Tom Waits – Eggs and Sausage
  • PSY – Gangnam Style
  • Pat Metheny – Don’t Know Why

Nummer 2 moet ik op conto van mijn gezin schrijven, een Spotify abonnement is een gezins abonnement ;-) (niks mis met dat nummer trouwens, ik zou het alleen nooit luisteren)

Op deze site, http://lastgraph3.aeracode.org/, kun je prachtige visualisaties van je luistergedrag maken, zoals onderstaande.

Schermafdruk van 2012-12-31 15:59:59

Hardlopen

Kilometers en minuten komen natuurlijk van Runkeeper.

Dit jaar heb ik 846.9 kilometer hard gelopen. Daar heb ik 75 uur 55 minuten en 35 seconden over gedaan. De kosten: een totaal van 81.771 calorieën. Da’s aardig, maar stukken minder dan in 2011, toen liep ik 988 kilometer. De laatste 3 maanden heb ik een soort loopdipje.

Schermafdruk van 2012-12-31 15:48:52

Slapen

Hier moet ik wat extrapoleren, want ik heb maar datapunten voor een half jaar. En ik meet alleen als ik ook een wekker zet, niet in de weekenden dus. Daar rekening mee houdend kan ik wel wat conclusies trekken.

Gemiddeld slaap ik 8 uur en 11 minuten. Langer dan ik dacht. Het gekke is dat ik mijn slaap beter beoordeel als ik later naar bed ga en dus korter slaap. Optimale moment om te gaan slapen is 0:05. Gemiddeld beoordeel ik mijn slaap met een 3,2(op een schaal van 5). Dat vind ik weer aan de lage kant. In totaal sliep ik in 2012 ongeveer 2.960 uur.

Gegevens komen uit een telefoon app, Sleep as Android ;-) Mooie app, zeker de paar euro waard.

1356969528551

Eten

Weer een extrapolatie, ik heb geen gegevens van een geheel jaar. Calorieën komen uit Foodzy.

Lastig hier statistiek uit te halen. Gemiddeld eet ik 14 ‘dingen’ per dag, en dat zijn dan(ook weer gemiddeld) 2095 calorieën. Aan het begin van het jaar iets meer dan aan het eind, want ik woog 89 kilo op 1 januari, en nu 87. Het echte gemiddelde zal ook wel hoger zijn, want het is best lastig alles bij te houden wat je eet. Bovendien eet ik bewuster als ik meet, da’s bij mee dan ook meestal minder.

Schermafdruk op 2012-12-31 17:16:20

Zoals ik al zei, het doet er allemaal niet toe, maar leuk is het wel, die eindstaatjes ;-)

Verder: een mooi 2013 iedereen!

IDFA VPRO review 2012


Traditie! Elke jaar pakken we een dagje IDFA, bij voorkeur een pre,- of reviewdag. En soms blog ik er over ;-) En dit zijn de titels die we dit jaar zagen.

First cousin, once removed

Mooie menselijke docu. Prijswinnaar begreep ik. Dichter met Alzheimer weet het nog mooi te zeggen. Slim zijn en nadenken over het leven maakt niet altijd dat je een aardig mens wordt. De hoofdpersoon heeft slecht contact met zijn kinderen die hun vader een tikje te wreed in de opvoeding vonden. Wist altijd ‘n zwakker plek te vinden. Desondanks: mooi mens. De titel leek mij iets poëtisch, blijkt het mijn slechte engels te zijn, ‘first cousin, once removed’ = achterneef.. Een achterneef(waar de hoofdpersoon wel een goed contact mee heeft) is maker van deze documentaire.

Filmmaker Alan Berliner schetst een intiem portret van zijn achterneef, vriend en voormalige mentor Edwin Honig tijdens diens laatste levensjaren, die getekend zijn door Alzheimer. Honig, die ooit een vooraanstaand en bekroond dichter, vertaler, literatuurcriticus en universitair docent was, heeft in de laatste fase van zijn ziekte samen met zijn geheugen ook de relatie met zijn eigen verleden, zijn familie en zijn persoonlijke identiteit goeddeels verloren.

The gatekeepers

Dit is het type documentaire waar ik liefhebber van ben. Recente geschiedenis, pratende hoofde aangevuld met beelden. De zes geïnterviewden praten over hun kijk op de strijd tegen de terreur. Wat opvalt: deze hoofden van de geheime dienst van Israël hebben/schetsen een beeld van de gang van zaken met meer realiteitsbesef dan ik ooit bemerk bij een politicus(voor zover ik dat volg). Geen wensdenken. Geen raar vijandbeeld. Wel hard(men geeft toe domweg gevangen te hebben laten doodslaan). Maar met deze mensen kom je sneller tot een oplossing dan met de besturende kaste, denk ik. Aanrader!

Zes voormalige hoofden van de Israëlische binnenlandse veiligheidsdienst Shin Bet voor het eerst een boekje open over de war on terror zoals ze die van binnenuit kennen.

Mercy, mercy

Prachtige documentaire, maar gekmakend. Bij deze adoptie gaat werkelijk alles mis. Dit is geen reclame voor adoptie. Ik vraag mij af in hoeverre dit echt een echt beeld geeft van de mensen in dit drama, of dat de maker een aversie tegen adoptie heeft en vooral een boodschap wil brengen. Als dit staat voor de gemiddelde adoptie is dan mag men wat mij betreft nu stoppen met zakendoen met dit soort landen. Je vreet je soms op tijdens het kijken, mens doen eens normaal! Je vraagt je ook af hoe de maker van deze documentaire zichzelf heeft weten in te houden om niet in te grijpen in de ellende. Ik zou dat zeker doen(en geen mooie wrange docu hebben).

For many childless parents adoption is a win/win situation. Unfortunate orphans are provided with parents and the childless are blessed with children. But behind the dream lies another reality.

The queen of Versailles

Start als een maf inkijkje in het leven van steenrijke mensen(alles klopt), maar loopt anders door de crisis die toeslaat. Grappige docu, lachen en een goed gevoel, want die rijke taart met opblaastieten blijkt een aardig warm mens. Met een koopverslaving, dat wel. Ook wel een leuke twist.

Een grijzende man, een rondborstige blondine en protserig meubilair: vertrouwde beelden in de talloze real life soaps over de allerrijksten.

Searchting for Sugar Man

Ook een fijne documentaire. Je krijgt het gevoel dat het verhaal wel een beetje dramatisch en niet chronologisch wordt gebracht om een dik verhaal te brengen, maar soit, leuk is het. De tijden zijn duidelijk anders, nu staat Sugar Man gewoon op Spotify. Mooie muziek.

Ooit gehoord van de Amerikaanse singer-songwriter Rodriguez? De kans dat u deze vraag bevestigend beantwoordt, is nihil – tenzij u in de jaren zeventig of tachtig in Zuid-Afrika verbleef. Daar was Rodriguez namelijk wereldberoemd. De progressieve klasse kwam door zijn maatschappijkritische songs voor het eerst in aanraking met het begrip ‘anti-establishment’ en zijn muziek leverde de soundtrack voor de protestgeneratie. Hoewel er naar schatting een half miljoen van zijn platen werden verkocht in het door boycots geïsoleerde land, bleef Rodriguez zelf een mysterie. Hoewel hij nu wordt beschouwd als een van de grootste talenten van zijn generatie, eindigde hij zijn muziekcarrière als een miskend artiest – zonder een flauw vermoeden van de omvang van zijn populariteit in een heel ander deel van de wereld. Vijfentwintig jaar na dato besluiten een platenhandelaar en een muziekjournalist de raadsels rondom deze tragische held te ontrafelen. De reconstructie van deze zoektocht laat zich bekijken als een spannende detective, die je van de ene verbazing in de andere doet vallen.

Wrong time, wrong place

Niet gekeken wegens te laat, te moe en te sombere afsluiter.

Onderzoek naar de rol van toeval in ons ogenschijnlijk maakbare bestaan. Het drama in Noorwegen, aangericht door Anders Behring Breivik, veranderde voorgoed de levens van nabestaanden en overlevenden uit verschillende landen. Zij vertellen hun persoonlijke ervaringen en de toevalligheden die daaraan voorafgingen.

Nummer 2, ‘The gatekeepers’ was mijn favoriet. Niet de mooiste misschien. Niet de meeste emotie opwekkende documentaire. Maar voor mij een winnaar want ik vreet alles dat over contemporaine geschiedenis gaat.

George R. R. Martin - A Storm of Swords


Uitgelezen, ‘A Storm of Swords’, deel 3 uit de serie A Song of Ice and Fire, bekend van de verrekijk als Game of Thrones.

Deel 1 zag ik op televisie. Erg mooi, maar het leek mij echt een serie om te lezen. Dus deel 1 herlezen op vakantie, en direct door gegaan in ‘A Clash of Kings’. Allebei de boeken in een ruk uitgelezen. Daarna door in ‘A Storm of Swords’. De uiteindelijke serie moet 7 delen worden, deze 3 boeken sluiten een groter deel van het verhaal af. Het volgende boek schijnt een ‘tussenboek’ te zijn, om karakters die een rol gaan spelen de kans te geven op de groeien. Ik las er al mindere recensies over. Onvoorstelbaar, dat schrijfwerk, wat een organisatie om al die lijnen kloppend te houden. Zou het volgende deel dus wellicht was saai zijn, deze 3 delen zijn dat zeker niet. Nooit gedacht dat ik een ‘magische’ serie als deze tof zou vinden(ben écht meer een liefhebber van hard scifi), maar het is zo. Bizar veel karakters waar je de weg wel eens in kwijt raakt, maar als je begint met lezen stop je niet meer.

Ik ben in ieder geval direct begonnen in ‘A Feast For Crows’ ;-)